Deel 2: Wat is de anaerobe drempel?

Je hebt vast wel eens meegemaakt dat je buiten adem dreigde te raken tijdens het sporten. Bijvoorbeeld tijdens hardlopen of fietsen, je merkt dan dat je iets moet inhouden om door te kunnen blijven gaan. Eigenlijk ging je iets harder dan je lichaam aan kon. Waarschijnlijk trainde je op dat moment boven de anaerobe drempel. In mijn vorige blog heb ik uitgelegd dat het lichaam tijdens inspanning zuurstof opneemt, hoe hoger de inspanning, hoe meer behoefte er is aan zuurstof. Het lichaam kan niet onbeperkt zuurstof blijven opnemen, wanneer je steeds meer gaat inspannen ontstaat er op een bepaald moment een te kort aan zuurstof.

De anaerobe drempel is het punt waarop het lichaam bij een inspanning, zoals bijvoorbeeld fietsen of hardlopen, van voornamelijk verbranding van suikers overgaat naar een verbranding waarbij deze suikers niet worden verbrand, maar zonder tussenkomst van zuurstof worden gesplitst in melkzuur.

Dit gebeurt wanneer de belasting zo zwaar is dat het lichaam niet meer in staat is de hoeveelheid gevraagde energie te leveren middels verbranding van vet en suikers. Hier is namelijk veel zuurstof voor nodig, naarmate inspanning steeds zwaarder wordt treedt er een moment op dat er meer vraag naar zuurstof is dan capaciteit om zuurstof op te nemen. Het lichaam schakelt over naar een anaerobe verbranding waarmee sneller energie kan worden geleverd. Eenmaal voorbij de anaerobe drempel hoopt het melkzuur zich op, wat het bekende brandende, ‘verzuurde’ gevoel geeft.

Met name voor duursporters is de anaerobe drempel interessant. Boven de anaërobe drempel (die voor iedereen op een ander niveau kan liggen) gaan de spieren verzuren, onder de anaerobe drempel zal er geen melkzuur ophoping in de spier plaatsvinden en ben je instaat om een inspanning lang vol te houden.

De grafieken hier boven zijn van een test die ik vorige week deed. In de linker grafiek is duidelijk de anaerobe drempel zichtbaar. Op de y-as: VE/VO2: de hoeveelheid lucht die nodig is om 1 liter zuurstof op te nemen. Op 9.30 min is een duidelijk afbuigpunt zichtbaar. Dit is een veel gebruikte methode om de anaerobe drempel te bepalen. In de rechter grafiek zie je de hartslag gedurende de test. Deze loopt lineair omhoog. De maximale hartslag op 178 bpm en de anaerobe drempel: 164 bpm.

Kun je het omslagpunt verleggen? Jazeker! Hiervoor is het aan te raden om volgende week het laatste deel van de serie te lezen. In deel 3 ga ik in op het gebruik van een hartslagmeter tijdens trainingen. In het eerste deel heb ik mij beperkt tot de VO2max.

Blijf op de hoogte en volg ons op facebook en instagram.

Auteur: Frans Fysiotherapeut, hardlooptrainer

Inspiratielezing - in 2 jaar van schoolslag naar deelname aan het WK IRONMAN (do. 7 mrt. 2019 19:00 uur)

Roy Lagerburg is langeafstandstriatleet. In 2014 zwom Roy nog schoolslag en in 2016 stond hij op het WK IRONMAN op Hawaii. In deze inspiratiesessie vertelt Roy hoe hij dat gedaan heeft, hoe hij er op terug kijkt en hoe hij jouw kan helpen met jouw volgende triathlon (voor alle niveaus). Meer info + aanmelden.